Masumiyet Müzesi – Orhan Pamuk

Standard

4476077

Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum.

“Kurbanın neden kesildiğini biliyorsun, değil mi?” “Bir gün biz cennete giderken o koyun, sırat köprüsünden bizi geçirecek…” Bu, çocukların ve okumamışların kurban yorumuydu.

Bazen bu davalar basın tarafından izlenir, o zaman gazetelerin ‘’iğfal edilmiş’’ dediği genç kızın yayımlanan fotoğraflarında gözleri –bu şerefsiz durumda tanınmasın diye—kalın siyah çizgilerle kapatılırdı. Aynı kara bantlar polis baskınında yakalanan fahişelerin, zina yapan ya da ırzına geçilen kadınların gazetelere çıkan fotoğraflarında da kullanıldığı için, o yıllarda Türkiye’de gazete okumak gözlerinin üstü bantlarla kapatılmış kadın fotoğraflarından yapılmış bir maskeli baloda gezinmeye benzerdi.

Bir insanın başka fırsatları olmasına rağmen onları reddedip sürekli aynı kişiyle sevişmek istemesine, bu mutluluk verici duyguya ‘’aşk’’ denirdi.

“Görüyor musunuz babanızın bana yaptığını,” dedi annem. “Ölürken bile bana haber vermedi.”

Kedi sevmeyen bir kadın zaten erkeğini mutlu edemez.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s